 |
 |
strona powstała
1 stycznia 2006r.
rozdzielczość 800x600 ; 1024x768
|
|
|
 |
|
|
Bursztyn
____________________________________________
Bryłki bursztynu powstawały około 50 milionów lat temu z żywicy drzew iglastych.
Bursztyn, inaczej zwany jantarem jest to kopalna żywica drzew iglastych z okresu trzeciorzędu (wiek ok. 40 mln lat), stosowany w wielu okresach historycznych do wyrobu ozdób. W starożytnym Rzymie ceniono bursztyn żółto-złoty, w średniowieczu - biały, a w renesansie - czerwony i żółty. W epoce baroku łączono go z drewnem i metalem, np. do wyrobu ram, szkatułek i ołtarzyków.
Nazwa pochodzi od niemieckiego bernstein (kamień, który się pali). Grecy nazywali ten kamień elektron, co oznacza świecący i błyszczący. Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika. Inna łacińska nazwa sukcynit pochodzi od succinum - sok, żywica drzewna. Egipcjanie nazywali bursztyn sokal, a Arabowie anabar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry. Persowie nazywali kamień karuba - złoty rabuś, Włosi - ambra galla, a Szwedzi - raf, znaczy chwytać. Słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar - żywica morska.
Kolor bursztynowy jest odcieniem żółtopomarańczowym, najczęściej spotykaną barwą wśród bursztynów. Angielska nazwa tej barwy pochodzi również od angielskiej nazwy samego bursztynu - AMBER.
Bursztyn tworzy nieregularne bryłki. Największa znaleziona bryła bursztynu bałtyckiego waży 9,75 kg. Najczęściej spotykany jest bursztyn żółty, rzadsze są odmiany bezbarwne, czerwone, zielonkawe, a ich przejrzystość zależy od zawartości drobnych pęcherzyków powietrza. Bryłki bursztynu zawierają niekiedy pochodzące z okresu trzeciorzędu szczątki zwierząt lub roślin, tzw. inkluzje.
Bursztyn występuje u wybrzeży Morza Bałtyckiego i Północnego. Najbardziej ceniony w jubilerstwie bursztyn bałtycki, znany od pradziejów, po raz pierwszy włączony do wykazów mineralogicznych przez Breithaupta w XIX wieku, inaczej zwany jest sukcynitem.
Największy znaleziony dotychczas bursztyn waży 15,25 kg i tak jak wszystkie największe kamienie szlachetne otrzymał też swoją nazwę : BURMA AMBER
W starożytności bursztyn stał się popularny dzięki właściwości przyciągania którą brano za siłę magiczną drzemiącą w tym kamieniu, a nie tak jak dzisiaj- jako zwykłe zjawisko fizyczne.
Podczas wykopalisk odkryto kawałeczki bursztynu pod skórą mumii egipskich. Jaka była ich rola i przeznaczenie do dzisiaj nikt nie wie.
Inkluzje w bursztynie
Inkluzje to wrostki, najczęściej owadów, które przyklejone do żywicy wydzielającej się z drzewa zostały nią zalane. W efekcie czego powstał bursztyn zawierający w sobie prehistoryczne owady.
Bursztyn- surowiec mineralny Bałtyku.
Wykorzystywanie bogactw mineralnych zalegających na dnie i pod dnem Bałtyku nie jest na większą skalę dotychczas rozwinięte, a brak szczegółowych badań potencjalnych zasobów powoduje, że informacje na ich temat są skąpe. Charakterystycznym surowcem pochodzącym z obszarów Bałtyku jest żywica zwana bursztynem. Żywice kopalne, mniej lub więcej zbliżone do bursztynu bałtyckiego, występowały niegdyś, a nawet i dziś są znajdywane w całej Europie. Najszlachetniejszą odmianą jest jednak tzw. Bursztyn bałtycki, który ma inne widmo absorpcyjne (charakterystyczne pasmo w podczerwieni) i wysoką (ponad 3%) zawartość kwasu bursztynowego. Duże złoża wtórne (naniesione) bursztynu bałtyckiego, eksploatowane już w czasach wczesnohistorycznych, znajdowały się u zachodnich brzegów Jutlandii i w Szlezwik-Holsztynie, gdzie zaopatrywali się w bursztyn kupcy feniccy. W pierwszej połowie XX w. na brzegach Zatoki Gdańskiej zbierano rocznie do 450 t bursztynu. Oprócz bazy kopalnej występującej soczewkowo zbierano bursztyn na plażach wyspy Sobieszewo, Mierzei Wiślanej od Piasków do Stegny, w rejonie ujścia Wisły Martwej i po obu stronach przełomu Wisły Śmiałej (Świbno, Mikoszewo). Bursztyn kopalny występuje niezmiernie rzadko. Największe złoża (prawdopodobnie wtórne) bursztynu bałtyckiego znajduje się na Półwyspie Sambijskim w obwodzie kaliningradzkim, gdzie w miejscowości Jantarnyj czynna jest jedyna w świecie kopalnia tego minerału. Bliżej nie określone złoża bursztynu kopalnego występują w Polsce w powiecie braniewskim, w pobliżu miejscowości Szylany i Zawierz.
Bursztyn w Chłapowie
Jedno z większych złóż bursztynu w Polsce występuje w okolicy Chłapowa. Wykonano tu dotychczas trzy otwory wiertnicze o głębokości około 170 m. Bursztyn stwierdzono w każdym z odwiertów badawczych. Utwory te występują na głębokości 67,0--132,5 m, średnio 96,5 m. Na badanym obszarze spoczywają prawie poziomo, a głębokość ich występowania zależy od morfologii powierzchni terenu. Przy brzegu Bałtyku występują o 30--40 m płycej niż na Kępie Swarzewskiej i Kępie Puckiej.
W rejonie Chłapowa występuje bursztyn przezroczysty barwy żółtej i pomarańczowej. Bryłki koloru brązowego są zwietrzałe i kruche. Bryłki i okruchy bursztynu mają z reguły kształty nieregularne, formy naturalne (nacieki, sople itp.) są rzadkością, podobnie jak różne wrostki. Zasoby bursztynu w okolicach Chłapowa określa się w granicach 8--19 tys. ton bursztynu na 1 km2 złoża. Są one porównywalne ze złożami występującymi na Półwyspie Sambijskim.
Bursztynowa nalewka
Bursztyn jest obecnie używany w medycynie naturalnej, w postaci nalewki bursztynowej. Wg badań ks. O. Klimuszko, nalewka bursztynowa obniża ciśnienie tętnicze, wspomaga wydzielanie żółci, uspokaja, hamuje rozwój bakterii, ułatwia gojenie ran, aktywizuje układ immunologiczny, zapobiega tworzeniu się zmarszczek. Pomaga także W przypadku zmęczenia lub bólu głowy, zapobiegawczo przeciw grypie i przy dolegliwościach astmatycznych, na korzonki i bóle reumatyczne.
Przepis na nalewkę bursztynową:
50g kawałków bursztynu umyć i wsypać do karafki kryształowej, zalać 1/4 l. spirytusu 95%, przechowywać w ciemnym miejscu.
Po 10 dniach nalewka jest gotowa. Nie trzeba jej przecedzać, ani przelewać. Bursztyn w spirytusie nie rozpuszcza się, ale wydziela mikroskopijne cząsteczki lecznicze, zabarwiając spirytus na kolor złoty. Po wyczerpaniu nalewki można kawałki bursztynu pokruszyć i powtórnie zalać spirytusem.
Pić dla ogólnego wzmocnienia organizmu.
Dorośli - piją kroplami (na wodę) od 1 do 10 kropli:
1 dzień - 1 kropla,
2 dzień - 2 krople...
10 dzień - 10 kropli.
Po czym od 10 do 1 kropli,
11 dzień - 10 kropli,
12 dzień - 9 kropli,
13 dzień - 8 kropli...
21 dzień - 1 kropla.
Następnie 10 dni przerwy.
Dzieci - piją od 1 do 5 kropli i od 5 do 1 kropli.
Najlepszym sposobem na znalezienie bryłek bursztynu na plaży, jest spacer brzegiem morza, tuż po jesienno- zimowym sztormie. Powodzenia !
|
|
|
|
|
